kan worden genoemd: velen die zijn grafkelder geweld aan deden (met uizondering van een), werden “gestraft”. Het leek er allemaal op alsof de bescherming van het heiligdom, zelfs op een afstand van 3500 jaar, met  eerbiedige doelmatigheid werkte.

Natuurlijk doet deze bijgelovigheid de rationalisten glimlachen.  Voor hen was de dood van 18 personen van dezogenaamd de “slachtoffers” van de vloek van de Farao, iets volkomen natuurlijk, het was puur toeval dat deze 18 personen vroegtijdig en onder merkwaardige omstandigheden stierven.

Wanneer de reden triumfeert over de bijgelovigheid is het aanleiding tot verheuging. Hoewel, zonder enige tegenstrijdigheid over het onderwerp te willen veroorzaken, lijkt het me interessant om de lezer de kans te geven zelf een beslissing hierover te nemen. Een korte chronologiese opsomming van de gebeurtenissen, welke niemand kan ontkennen, zullen de lezer toestaan zijn eigen persoonlijke konklusie te trekken.

Op 25 November 1922,  ontdekten twee Engelsen, Lord Carnarvon en Howard Carter de graf kelder van een Fara van de  XVIII dynastie,

Op 25 November 1922,  ontdekten twee Engelsen, Lord Carnarvon en Howard Carter de graf kelder van een Farao van de  XVIII dynastie, Tut Ankh Amon.  Deze graf kelder bevatte “de meest fabelachtige  oudheidkundige schat aller tijden.”

Bij de ingang van de graftombe was de volgende inscriptie:

“De vleugels der dood zullen diegene treffen die de farao aanraakt.”

Het zou tien jaren duren voor alle kamers van het mausoleum zouden zijn geopend en de scht in zijn geheel zijn verwijderd. Maar zelfs voor het werk evengoed was beeindigd begon de slachting.

Vergeet uw  Atlantis ring niet te bestellen, vandaag nog, wees beschermd!